Fully electric tuk‑tuk. But what advantage does that offer?

Gisterenmorgen aangekomen na een voorspoedige reis. Heerlijk geslapen en daarnaast ook bijgepraat met een man naast mij in de vliegtuigstoel. Iemand uit Zimbabwe die werkt in Zuid -Afrika en op bezoek was geweest bij familie in Europa.

Gistermiddag was er meteen het eerste (ingelaste) voor mij. Ik had nog net de tijd om even onder de douche door te lopen. Er zijn wat zaken rondom de financiën die aandacht nodig hebben en omdat onze penningmeester Gert-Jan thuis is omdat er een kleinkind is geboren en daarnaast Ruud die een val heeft gemaakt en nu thuis in het gips zit neem ik deze taak over. Ik ben tenslotte de reserve-penningmeester vanuit het bestuur. Ik houd het nu kort (ik zie bij het nalezen dat dit niet helemaal is gelukt ;-)) want ik moet vanavond het programma van morgen, zaterdag en zondag nog goed voorbereiden.

Belinda die zou ondersteunen in de schoolleidersopleiding is in het vliegtuig haar stem verloren en er komt werkelijk geen geluid meer over haar lippen. Zo meteen een uurtje 'aan de bak' en dan gaat het zeker goedkomen, het is wat het is.

Jan slaapt beneden mij en ik heb hem zojuist lachend gewaarschuwd dat ik expres veel met mijn stoel ga schuiven achter mijn bureautje. Lala salama Jan!

De groep is vanmiddag gearriveerd en het lijkt mij zo op het eerste gezicht een proactieve erg gezellige groep. Ze gingen zojuist zelfs nog naar de bar, nou dat sla ik dan toch maar een avondje over.

Vanmorgen ben ik (helaas ook zonder Belinda) naar de TTC in Kinango gereden en ondanks dat er berichten kwamen in de voorgaande periode dat de weg nu echt beter was, is het stadje lastig te bereiken. Volgende jaar verkiezingen en dan ligt het werk stil, dus dat duurt nog wel een jaartje of vijf verwacht ik.

Vandaag ook de eerste fully electric tuk tuk in Ukunda gezien (er rijden er zo'n 150, allemaal groen). Er staat er eentje op de foto. Het zonnepaneel is bevestigd op het dak. Ik zag er wel een voordeel in zo deelde ik met mijn chauffeur, voordelen zoals; minder milieuschade en uitstoot, duurzamer en wellicht lagere kosten, maar mijn chauffeur had een andere kijk. Echt een vooruitgang 'Mitchiel', want ze maken geen lawaai…..

Mijn chauffeur had er veel zin in vandaag. Een mooi Nederlands hoedje (zie foto) speciaal op zijn hoofd gedaan.

Nog wat observaties van hem voordat we na 2,5 u. aankwamen.

Een stier en een koe die elkaar besprongen midden op de snelweg: 'nightbusiness during the day'.

Een hond op de weg: 'dogsoup'.

Groepen kinderen die in de berm liepen (en dat zijn er veel hier in Kenia): 'all the people here like to do business at night.'

Ik moest mezelf vanmorgen toch wel weer even knijpen onderweg: daar rijd je dan Michiel, alleen in een taxi voorbij de evenaar. Het blijft bijzonder om hier te zijn.

De bijeenkomst op de TTC was goed en we hebben veel zaken besproken. Twee van hen sluiten deze week aan en we hebben afspraken gemaakt voor een digitale meeting in juni en ze zullen ieder ook samen met een Keniaanse T4T trainer of coach een schoolleider uit de opleiding bezoeken.

Stap voor stap groeit onze samenwerking.

Morgen gaan we voorbereiden met de trainers en coaches, met veel van hen werk ik al sinds 2011 samen. Ik verheug me op het weerzien.

Zaterdag en zondag zijn de opleidingsdagen voor de schoolleiders die deze zevende opleiding volgen. We zijn met 50 mensen bij elkaar (inclusief Keniaanse T4Ttrainers, coaches, coachees en daarnaast Belinda en ik)

In het begin is het altijd druk voor ons maar later volgende week ontstaat er wat meer ruimte.

En maandag kan ik gelukkig ook een uurtje langer slapen, dan komt de accountant en ik heb een afspraak met hem om samen met Alfred (adjunct directeur ter ondersteuning van onze directeur Francis) de administratie van voorgaande jaren door te nemen. Er lijken wat misverstanden te zijn, maar ik verwacht dat we dit zo opgelost hebben.

Hakuna matata.