Pambazuko, Sunrising

Dit woord dat ik gisteren op de TTC leerde in de Swahili les staat voor mij symbool voor de fase waarin we komen met de schoolleidersopleiding.

Overigens heerlijk om mee te doen  bij de Swahili les. Ik heb de studenten ook maar meteen de Nederlandse vertaling geleerd. Vooral de uitspraak van mij (Swahili) en van hen (Nederlands) zorgde voor een hoop gelach. Daarnaast blijft de ch in Michiel en de g bij Gijs niet uit te spreken voor hen. Mietzjiel Grrrrrijs. Lotte, Bram en Ilse komen er beter vanaf.

De zonsopgang is prachtig, heeft mooie kleuren (zeker hier in Kenia) en er komt steeds meer licht waardoor het zicht met de minuut beter wordt. Zo voelde het ook toen ik gisterenavond met Gert Jan laat in de avond terugkeerde in het hotel. Er ontstaat bij ons steeds meer zicht op welke wijze de nieuwe schoolleidersopleiding (of die daarna) ingericht gaat worden en hoe de samenwerking tussen het T4T-team (de Keniaanse coaches en trainers) en de TTC eruit zou kunnen gaan zien. Er is nog meer zicht nodig, maar ik ben ervan overtuigd dat er meer zicht gaat komen. De zon stijgt nog verder (of de aarde draait verder door :-), wat je wilt).

Gisteren was een lange en bijzondere dag. We namen Tamasha mee namens de T4T trainers, maar zij heeft een doodzieke dochter die met ons mee moest naar het hospitaal in Kinango. 2,5 uur hobbelen (deze weg is echt bijna niet meer te berijden en wordt met de dag slechter). Het meisje lag op de achterbank en we hebben haar afgezet bij een zus van Tamasha. Toen we laat in de middag weer teruggingen naar de kust hebben we haar weer opgepikt met een zak vol medicijnen. Ze had een endoscopie gehad. Toch niet het minste, maar hier in Afrika heb je daar maar zelf mee te dealen (ook als 17 jarige, een handje wordt niet snel vastgehouden). Mama heeft andere verantwoordelijkheden en wilde bij ons aansluiten. 'No problem, hakuna matata'.

De vergadering verliep positief en we zijn echt een team aan het worden waarin gelijkwaardig wordt samengewerkt. Daarover later vandaag meer in de blog van T4T.

Vandaag een rustdag en vanmiddag bestuursvergadering. Morgen weer naar de TTC voor de viering van een nationale feestdag. We zijn als T4T bestuur uitgenodigd door de chief principal Hellen Machuka. De gouverneur schijnt ook te komen, maar dat is altijd afwachten. Ik ben benieuwd of zij ook met haar auto over de slechte weg komt. Ik hoop het eigenlijk wel. Misschien helpt het om deze weg sneller aan te pakken.

Vrijdag ga ik nog op schoolbezoek en zaterdagmorgen hebben we een evaluatieochtend met de headteachers uit de course. Daarna sluiten we aan bij de final celebration. Zondag weer naar huis.

Eergisteren heb ik Saïdi een directeur uit de course opgezocht op school. Toen we onze leeftijden uitwisselden en ik aangaf toch bijna 50 te worden (tja) vertelde hij 47 te zijn.  'Ah dan ben je jonger dan mij'. Nee want mijn ouders hebben mij pas na drie jaar geregistreerd…...

Ik ben verder ook nog nieuwsgierig n.a.v. een  moment tijdens het afgelopen weekend bij een werkvorm.

Kibwewe (schoolleider) gaf in een 'truth or false' werkvorm aan dat zijn eerste vriendin in het gezelschap aanwezig was. Een coach bevestigde dit na een hoop hilariteit en gelach toen Kibwewe aangaf dat dit toch echt waar is aan met: 'he's right, I know her'.

Zou zij het zijn?