Grumbling about Gen Z

Tijdens het trainingsweekend werd er door de Kenianen tijdens de thee en koffie flink geklaagd over de nieuwe generatie leerkrachten. Gen Z 'Ze luisteren niet, stellen overal vragen bij en zijn onvoldoende volgzaam.' Ik moest wel grinniken bij mezelf.

Ten eerste omdat wij bij het maken van het tienjarig bestaan van Lijn 83 een glossy gemaakt hebben en een van de rubrieken was: Gen Z meets boomer. Ik zal jullie mijn uitspraak (op z'n Nederlands) van dat moment besparen, maar mijn collega's in de werkgroep rolden van hun stoel van het lachen. Ik val nu definitief onder de rubriek oud :-) Terwijl het echt nog even duurt voordat ik 50 word. Zeker nog wel vier maanden.

De tweede reden was omdat ik de discussie wel ken vanuit Nederland. 'Ze werken parttime, ze kiezen voor zichzelf, beschermen  hun eigen agenda en willen zichzelf te graag ontwikkelen en willen te snel'.

Daar kun je van alles van vinden maar wat vraagt dat dan van jouw leiderschap ? Welke voordelen brengt deze nieuwe generatie met zich mee en hoe kun je daar als schooldirecteur dan je voordeel mee doen. Aan die vraag waren ze afgelopen weekend nog niet helemaal toe! Klagen kan heerlijk zijn, maar je komt er geen steek verder mee. Dat geldt hier en dat geldt ook thuis. Ik heb maar lekker mee gemopperd :-)

Zondag hebben we de nieuwe deelnemers van de zevende course ontmoet die dit najaar start. Ze waren bijna allemaal op tijd en stonden 'AAAAAN' Even in hoofdletters want de actieve werkhouding heeft ons verrast. Ik weet niet welke generatie dit is, maar daar kunnen we niet over mopperen. Jammer hoor :-)

Na het trainingsweekend hadden we gisteren een lange spannende dag op de TTC Kwale in Kinango. Een heel eind rijden, maar het lijkt er nu echt op dat ze aan het verbeteren van deze weg begonnen zijn. Het zal nog jaren gaan duren, maar er wordt aan gewerkt. Of al die geasfalteerde wegen echt een vooruitgang zijn laat ik in het midden. Het wordt gevaarlijker en de vervuiling neemt met de dag toe.

We hebben gisteren een heerlijke dag gehad met de developmentteam 7th course. We waren met zijn zessen (Gert Jan de vier Keniaanse collega's van de TTC en ik). Ik was wat ongerust of zij zich wel volledig willen verbinden aan de weg die we samen zijn ingeslagen (het vraagt nogal wat vrije tijd, van hun en van ons), maar dat verdween al snel als sneeuw voor de zon. Ze staan aan, hadden hun huiswerk gedaan (alleen nog niet per mail toegestuurd) en we hebben afspraken gemaakt voor het komende half jaar. We ontmoeten elkaar dan bijna maandelijks digitaal en hebben deadlines afgesproken voor de diverse modules. Echt een top dag en fijn om te merken dat zij de wijze waarop we de opleiding inrichten (professionele leergemeenschappen, feedbackgesprekken, actieonderzoek in de praktijk) onderschrijven.

Na een lange dag keerden we weer terug naar de kust. Voor het onweer uit, want het regent hier met tijden flink. Goed voor de luchtvochtigheid want die stijgt zo lekker door.

Net voor Kinango stonden we even stil midden op de weg door wat gedoe en op dat moment reed er een man langs op de motor. We keken elkaar aan, een blik van herkenning en een grote lach. Van hem en van mij. Athman (Athumani) stapte af. Mitchiel. My old friend, let's shake hands.

Hij is in de beginjaren intensief betrokken geweest bij ons als trainer. Is jaren geleden overgeplaatst naar Kilifi en nu weer terug.

Prachtig om herinneringen op te halen.

Op naar de rest van de week, de komende drie dagen ga ik assessments afnemen in de praktijk.

We zitten nu op de helft van onze reis.